تکّه ای از خودم را در کتاب" درمان شوپنهاور" جا گذاشتم. حسابی با هم دوست شده بودیم و حالا جدایی از ژولیوس، فیلیپ، تونی، بانی، پم، ربکا، استوارت و گیل برایم دلتنگ کننده است.
دلم برای جلسات گروه درمانی تنگ می شود.
کتاب های اروین یالوم چنین قدرتی دارند!
آقای یالوم برای این که دلتنگی ام برای شما طولانی نشود باید کتاب دیگری از شما به کتابخانه ام اضافه کنم.
راهی به جز نوشتن...ما را در سایت راهی به جز نوشتن دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 86